Fyrir stuttu hélt kona nokkur uppá 100 ára afmæli sitt, hver er lykillinn að langlífinu spurði fréttamaður hana? Hún svaraði: „Að halda áfram að gera það sem þú getur.“ Svarið rímar nákvæmlega við það sem fagfólk í málefnum eldra fólks heldur á lofti ,,endurhæfing til að viðhalda virknigetu eldra fólks”. Eitthvað svipað hugsa líklega flestir í hópi þeirra sem komnir eru í 67 plús aldurshópinn. Þeir vilja lifa lífinu lifandi, stunda sína hreyfingu, allskonar tómstundastarf, félagslíf og ferðalög, reka sitt heimili, leika við barnabörnin, kannski vinna smávegis og jafnvel fara í framboð til sveitarstjórnar.
67 plús hópurinn
Íbúar Árborgar í hópnum 67 plús voru í upphafi árs 2026 rúmlega 1900 talsins eða um 15% af heildar íbúafjölda. Ég tilheyri nú þegar þessum 67 plús hópi og finn að við það breytist sýnin á málefni eldra fólks við það að tilheyra hópnum. Ég ákvað fyrir nokkrum árum að stefna að því að segja upp mínu fasta starfi um leið og ég hefði aldur til og fyrir tæpu ári síðan steig ég inn í þessa nýju tilveru eftirlaunaþegans og mér finnst hún frábær. Ég hef verið að vinna smávegis sem verktaki í gæðastjórnunarmálum hjá mínum fyrri vinnuveitanda og finnst gaman að halda tengslunum aðeins lengur. Og nú er ég komin í framboð til bæjarstjórnar með skemmtilegum og kraftmiklum hópi fólks úr Viðreisn.
Heimilið veitir öryggi
Fyrir stuttu las ég grein á visir.is eftir Margréti Guðnadóttur forstöðumann Miðstöðvar í öldrunarfræðum við Háskóla Íslands. Yfirskrift greinarinnar er ,,Forgangsröðun í öldrunarþjónustu“ og fannst mér hún einstaklega áhugaverð sem varð til þess að ég settist fyrir framan skjáinn tveimur dögum seinna og fylgdist með ráðstefnu Öldrunarráðs Íslands þar sem Margrét flutti erindi um sama mál. Mér finnst að eftirfarandi tilvitnun í skrif hennar lýsi kjarna málsins: ,,Hugmyndin um „að eldast heima“ (e. ageing in place) felur í sér að einstaklingar geti búið sem lengst í eigin heimahúsi með viðeigandi stuðningi. Rannsóknir sýna að heimilið veitir öryggi, aukið sjálfræði og betri lífsgæði en stofnanir, sérstaklega fyrir þá sem búa við skerta færni. Fólk þekkir sitt nærumhverfi, sem auðveldar daglegt líf og eykur sjálfstæði. Þessi nálgun krefst þó markvissrar uppbyggingar þjónustu í heimahúsum, þar sem þörfum einstaklinga er mætt á heildrænan hátt.“ Ég tel að sú hugmyndafræði sem Margrét Guðnadóttir er að vinna með og tala fyrir passi nákvæmlega sem framlenging á því starfi sem þegar er verið er að vinna með í Árborg í dag. Við hjá Viðreisn viljum stuðla að áframhaldandi þróun þjónustunnar í þessa átt því við teljum mikilvægt að einstaklingur eigi val um að búa áfram heima þegar getan minnkar með viðeigandi stuðningi í stað þess að fara á stofnun.
Ingunn Guðmundsdóttir,
skipar fimmta sæti framboðslista Viðreisnar til bæjarstjórnar Árborgar í vor
