Laugardaginn 7. febrúar kl. 15 verða opnaðar fimm nýjar sýningar í Listasafni Árnesinga. Listamenn sýninganna eru Bernard Khoury, Agata Mickiewicz, Styrmir Örn Guðmundsson, Rebekka Kühnis, Hlynur Hallsson og Jeannette Castioni.Sýningarnar eru pólitískar og takast á við viðfangsefni á borð við vald, minni, rými, uppflosnun og merkingu þess að tilheyra. Þemu sýninganna eiga brýnt erindi við samfélagsumræðuna og ólguna sem einkennir millilandapólitík um þessar mundir.
Ný sýn, nýr heimur
Myndlistin gegnir margvíslegu hlutverki. Stundum er hún spegill, þess megnugur að varpa ljósi á tíðarandann og okkur sjálf. Stundum er hún fegurðarleit. Stundum kraftur sem umbylt getur sýn okkar á heiminn. Á yfirstandandi sýningum fær listin notið sín í margbreytileika sínum en listræn sköpun sem hreyfi- og umbreytingarafl er í forgrunni. Hér verður safnið ekki griðarstaður fortíðarþrár eða skjól frá hversdagslegum eða pólitískum áskorunum nútímans heldur rými til að kljást við þær með virku ímyndunarafli og íhuga þær djúpt. Sex listamenn úr ólíkum áttum umbreyta list í aðgerð, gagnrýni og vettvang fyrir samtal um samtímann. Frá ólíkum sjónarhornum skoða þeir vald, minni, rými, uppflosnun og merkingu þess að tilheyra.
Eitraðar grundir
Listamaðurinn Bernard Khoury dregur athygli að því hvernig byggingar geyma og segja sögur. Hann býður áhorfendum – í gegnum myndir og frásagnir – að skynja dulda, þunga fortíð sem situr í byggingum í formi minnis. Khoury fær hávaðann frá þjökuðum strætum Beirút til að bergmála inn í friðsælt íslenskt umhverfi.
Reiturinn á milli
Jaðarstaða og jaðarfyrirbæri eru Styrmi Erni Guðmundssyni og Agötu Mickiewicz hugleikin. Með óhefðbundnum aðferðum og leikglaðri nálgun, rýna þau í það sem er „á milli“ og „á mörkum“. Það sem fellur ekki inn í mót og flokkunarkerfi samfélagsins.
Um skamma hríð
Rebekka Kühnis sýnir myndir af dýnamískri náttúru sem eru frystar í tíma. Hún vekur áhorfendur til umhugsunar um stöðugt flæði og umbreytingu náttúrunnar en minnir líka á gildi þess að hægja á vilji maður meðtaka umhverfi sitt af dýpt.
ENN OG AFTUR – SCHON WIEDER – ONCE AGAIN
Hlynur Hallsson, sem vinnur með texta, skoðar hvernig merkingu er miðlað. Hann beinir sjónum að merkingunni sem liggur handan þess forms sem miðlar henni hverju sinni. Þetta gerir hann t.d. með því að birta textaverk á þremur ólíkum tungumálum.
Milli hluta og gagna
Jeannette Castioni endurnýtir gögn sem safnað hefur verið í þágu vísindalegrar athugunar til að endurspegla mannlega reynslu. Þannig kvikna ný sjónarhorn og einföld sýn verður margræðari. Hún dregur til að mynda fram spennuna milli lifaðrar upplifunar fólks í erfiðum félagslegum aðstæðum og birtingarmyndar þess sem punktar í gögnum.
